Toen ik aan deze weg begon, bleef ik zoeken naar de finish. Ik dacht dat als ik alle “juiste” dingen deed, genoeg huilde, genoeg praatte, het genoeg maanden gaf, ik op een dag wakker zou worden en er helemaal doorheen zou zijn.
Ik denk dat zoveel mensen in die val trappen. We leven in een wereld die houdt van planningen, mijlpalen en snelle oplossingen. Dan is het logisch dat je je afvraagt wanneer het gewicht eindelijk van je schouders valt. Maar rouw werkt niet volgens de klok. Rouw trekt zich niets aan van data in de kalender, verjaardagen of hoeveel tijd er al voorbij is.
Op sommige dagen voel je je stabiel, licht en met beide voeten op de grond. En dan, uit het niets, brengt een vertrouwd liedje, een vage geur of een stille dinsdagnamiddag alles terug, als een golf. Dat betekent niet dat je achteruitgaat. Het betekent alleen dat je diep hebt liefgehad, en liefde laat een voetafdruk na.
Liefde laat een voetafdruk na.
Ben je vandaag gefrustreerd op jezelf? Vraag je je af waarom je nog niet “verder” bent? Haal dan diep adem en laat de verwachtingen los. Je hoeft nergens anders te zijn dan precies waar je nu bent.
Iemand missen heeft geen vervaldatum. Er bestaat geen standaardkaart voor heling. Er is alleen jouw pad, op jouw tempo, en elke stap die je zet is genoeg. Neem alle tijd die je nodig hebt.