Over Falling Feather
Een zachte plek voor rouw, herinnering en de liefde die blijft
Falling Feather ontstond om op een zachtere manier ruimte te geven aan rouw. Met hulpmiddelen vol ziel, mooie woorden en zachte rituelen. Een plek om begrepen te worden, je minder alleen te voelen en de liefde te eren die nooit weggaat.
Giannina Giovannini, maker van Falling Feather
Het verhaal achter Falling Feather
Een veer die uit de lucht viel
Nadat ik mijn papa onverwacht verloor, voelde ik me verdrietig en vreselijk alleen. Het verdriet overspoelde me, en ik zocht naar iets, wat dan ook, waardoor ik me een beetje minder verdrietig en geïsoleerd zou voelen. Maar ik vond niet wat ik nodig had.
Op een dag ging ik wandelen in een park. Omringd door de natuur begon ik kleine, gewone dingen op te merken die op de een of andere manier aanvoelden als boodschappen van mijn vader. Toen zag ik een veer uit de lucht vallen. Voor iemand anders was het misschien niet meer dan een veer die door de wind werd meegevoerd. Maar ik keek hoe zacht en sierlijk ze bewoog, bijna alsof ze in slow motion viel. Heel even deed ze me glimlachen.
Ik dacht eraan dat de veer niet langer bij de vogel hoorde. In zekere zin was ze dood, en toch was haar reis nog niet voorbij. Ze zou deel worden van de aarde onder mijn voeten. Na verloop van tijd zou ze teruggaan naar de bodem en een andere vorm van leven helpen groeien.
De veer had haar doel niet verloren. Ik had het alleen nog niet kunnen zien.
Dat moment bleef me bij. Het herinnerde me er zacht aan dat de dood niet betekent dat alles eindigt. Liefde, herinneringen en zelfs de kleinste sporen van een leven blijven mee vorm geven aan wat erna komt. Zo begon Falling Feather.
Tijdens het eerste en meest pijnlijke jaar na het verlies van mijn papa begon ik de reflecties die me door mijn rouw droegen om te zetten in kaarten. Elke kaart ontstond uit een echt moment van verdriet, ontdekking of verbondenheid, vaak met een krop in de keel en tranen in mijn ogen.
Deze kaarten dragen stukjes van de weg die me hielp overleven. Ik maakte ze in de hoop dat ze nu iemand anders bereiken, en dat die zich daardoor een beetje minder alleen voelt.